Песенка

[l_sylvanas]

ехала в машине под дождь и град - пришлось под настроение очень неплохо:



Τα σώματα σκυφτά, χαμένα βλέμματα αδειανά
Τι έμεινε να ζει, κανείς δε θέλει να κοιτά
Κανείς δε θέλει να μιλά, και τι να πει

Ξημέρωνε αργά στο φως άρχισ’ η αλήθεια να ξυπνά
Στα μάτια μας μπροστά σπασμένα χάδια και φιλιά
Τι έμεινε να ζει, κανείς δε θέλει να ρωτά
Κανείς δε θέλει να μιλά, και τι να πει

Δεν είπα τίποτα και στη σιωπή μου έκλαιγες
Δεν είπες τίποτα μα σ’ένιωθα που έφευγες

Αν μια λέξη απ’ τα χείλη μου είχει βγει
Ν’άναβε σα σπίρτο το σκοτάδι να καεί
Αν μια λέξη απ’ τα χείλη σου είχει βγει
Να ‘σπαγε κομμάτια αυτή τη νύχτα σα γυαλί
Αν μια λέξη μόνο είχει ακουστεί
Να ‘χε σταματήσει του θυμού την αστραπή
Αν μια λέξη μόνο είχει ακουστεί
Δεν θα είχαμε έτσι διαλυθεί

Ερήμωνε η καρδιά σαν πόλη που την έζωνε φωτιά
Ολέθρια σκιά το τέλος έφτανε κοντά
Τι έμενε να ζει, κανείς δε θέλει να μετρά
Κανείς δε θέλει να μιλά, και τι να πει